Blog

Home / Blog

#blog4 Te vroeg gejuicht

#blog4 Te vroeg gejuicht

Het nieuwe bloemenzaad is binnen, wat een feest. Als je al die honderden kleine zaden ziet ben je benieuwd wat eruit komt. Ik zie het echt als wonder dat uit zo'n klein zaadje allemaal verschillende prachtige bloemen komen. Ik kan niet wachten om ze in de grond te stoppen, sta te trappelen om alvast wat in te zaaien. Eigenlijk is het er nog te vroeg voor maar de zon laat zich zien, dus daar ga ik…

Aangekomen bij het land, de zon schijnt heerlijk in mijn gezicht en ik voel de zonnestralen mijn huid warm maken. Er staat een fors windje. De zaaimachine, schop en de zak met zaadjes staat klaar, ik heb er echt zin in! Vol goede moed pak ik een hand met zaad om vervolgens in het zaaimachientje te doen.

Nou daar komt ie hoor… een windvlaag rukt mijn zak met kostbare zaadjes zo uit mijn hand. Ik schrik en laat (uiteraard) ook nog het zaaimachientje vallen. Een kilo kostbaar bloemenzaad ligt verspreidt in het gras.

Mijn eerste reactie: “Nee! Wat gebeurt er nu”. Vervolgens weet ik niet hoe snel ik op mijn knieën zit om alle zaadjes bij elkaar te schrapen. Al gauw heb ik meer gras opgeraapt dan zaad. Ik neem vol verbazing mijn verlies, zucht. Typisch zo'n gevalletje van opstaan en doorgaan. Wat een pech.

En de wind, die klappert zorgeloos, zonder excuus aan mij, verder. Ik besluit dat ook te doen, ander zaad ophalen en toch nog een poging te wagen. Ik heb wel tegen de zaadjes sorry gezegd, zo ben ik dan ook wel weer ;-)

Groetjes, Hanneke